Drukuj

alt

Młodzi przyjaciele Chrystusa

Ministranci i Lektorzy

"Króluj nam Chryste! - Zawsze i wszędzie!" to nasze rycerskie hasło

Spotkania: Spotkania formacyjne dla ministrantów i lektorów odbywają się w każdą sobotę o godz. 10:00, spotkania dla kandydatów w każdą sobotę o godz. 11:00 w Domu Duszpasterskim.

Opiekun:

Prezes: Mateusz Jędrzejec

Historia: Ministrantura istnieje od samych początków chrześcijaństwa. Na początku byli to diakoni, zaraz potem pojawia się urząd lektora, który czyta Słowo Boże. Średniowiecze, to czas kleryków usługujących do Mszy Św., ale już od Soboru Trydenckiego (1545) czynią to ministranci. Sobór Watykański II (1962-1965) otworzył się na wiernych świeckich poprzez reformę liturgii. Powraca liczny udział ministrantów i lektorów w sprawowaniu nabożeństw. W 1964 r. Konferencja Episkopatu Polski powołała do istnienia Krajowe Duszpasterstwo Ministrantów. Patronem ministrantów jest św. Tarsycjusz.

Działalność:  Ministrant - od łac. minister co oznacza służyć, pomagać. Ministrant jest pomocnikiem kapłana, to dzięki naszej posłudze, każda uroczysta liturgia jest bogato oprawiona, co sprawia, że przeżycie tak uroczto oprawionej Eucharystii jest czymś wyjątkowym. Nasza posługa nie kończy się na uczestnictwie w uroczystościach czy niedzielnych mszach, uczestniczymy także w nabożeństwach: majowych, czerwcowych oraz różańcowych. Uczestniczymy także w diecezjalnych wydarzeniach, takich jak coroczne skupienia dla Liturgicznej Służby Ołtarza czy różne turnieje sportowe. Ministrant, swoją postawą i zachowaniem daje przykład wiernym. Starsi ministranci ( lektorzy ) mają przywilej głoszenia Słowa Bożego, co czynimy z wielką starannością, aby każdy z uczestniczących w celebrze, mógł bez problemu nas zrozumieć.





Dziesięć przykazań ministranta mówi:

1. Ministrant kocha Boga i dla jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.

2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.

3. Ministrant zwalcza swoje wady i pracuje nad swoim charakterem.

4. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.

5. Ministrant poznaje liturgie i żyje nią.

6. Ministrant wnosi wszędzie prawdziwa radość.

7. Ministrant przeżywa Boga w przyrodzie.

8. Ministrant zdobywa kolegów w pracy i zabawie dla Chrystusa.

9. Ministrant jest pilny w nauce i pracy zawodowej.

10. Ministrant modli się za ojczyznę i służy jej rzetelną pracą.


Ministrantura istnieje od samych początków chrześcijaństwa. Biskupi sprawowali Najświętszą Ofiarę w obecności asysty liturgicznej. Na początku byli to diakoni, zaraz potem pojawia się urząd lektora, który czyta Słowo Boże. Średniowiecze, to czas kleryków usługujących do Mszy Św., ale już od Soboru Trydenckiego (1545 r.) czynią to ministranci. Sobór Watykański 2(1962-1965), otworzył się na wiernych świeckich gdy zajął się reformą liturgii. Powraca liczny udział  ministrantów i lektorów w sprawowaniu Mszy Św. i innych nabożeństw. Czytamy w Konstytucji o liturgii (13.12.1963r) "Ministranci ,lektorzy, komentatorzy i członkowie chóru również  spełniają prawdziwą funkcję liturgiczną. Niech wiec wykonują swój urząd z tak szczerą pobożnością i dokładnością, jak to przystoi wzniosłej posłudze i odpowiada słusznym wymaganiom Ludu Bożego." W 1964r Konferencja Episkopatu Polski powołała do istnienia Krajowe Duszpasterstwo Ministrantów, które zajmuje się posługą świeckich w Kościele, gdyż jak powiedział  Błogosławiony Jan Paweł II w Rzymie w 2001r. Służba przy ołtarzu jest nie tylko obowiązkiem ale i wielkim zaszczytem, ta" święta posługa" promieniuje na wiernych, także swoistym pięknem, którego możemy doświadczać  podczas uroczystych Mszy Św., a zwłaszcza nabożeństw majowych i czerwcowych w asyście ministrantów. W naszej parafii pod wezwaniem "Matki Bożej Dobrej Rady" ,także istnieje Służba Liturgiczna Ołtarza składająca się z lektorów i ministrantów.

Ks. Proboszcz Andrzej Blewiński oraz  pozostali kapłani posługujący w naszej parafii, serdecznie zachęcają chłopców do wstępowania w jej szeregi, by swoją posługą dawali przykład wiernym jak przeżywać Eucharystię.


Zapraszamy wszystkich chłopców do włączenia się w służbę ministrancką!



alt



Młodzi przyjaciele Chrystusa

Ministranci i Lektorzy

"Króluj nam Chryste! - Zawsze i wszędzie!" to nasze rycerskie hasło.

„Liturgylandia” – Dzień Jedności Służby Liturgicznej 2017

Już tradycyjnie w wigilię uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata, w bazylice archikatedralnej łódzkiej zgromadzili się: kandydaci, ministranci, lektorzy i ceremoniarze z całej archidiecezji, aby wspólnie spotkać się na modlitwie, przeżywając swój doroczny dzień skupienia – Dzień Jedności Służby Liturgicznej. W Dzień Jedności Służby liturgicznej Archidiecezji Łódzkiej zgromadził blisko 700 ministrantów, którzy przyjechali wraz ze swymi duszpasterzami z: Łodzi, Aleksandrowa Łódzkiego, Bełchatowa, Dłutowa, Koluszek, Konstantynowa Łódzkiego, Łasku, Piotrkowa Trybunalskiego, Pabianic, Ruśca, Szczercowa i Zgierza. Również z naszej parafii grupa licząca 7 ministrantów wraz z naszym opiekunem ks. dr. Tomaszem Cylińskim udaliśmy, aby wziąć udział w tym wielkim wydarzeniu. Hasło tegorocznego spotkania brzmi: „Liturgylandia”. Liturgylandia – to nic innego jak kraina liturgii wspomniał ks. Paweł Bogusz - diecezjalny duszpasterz służby liturgicznej. Głównym wydarzeniem sobotniego spotkania była Eucharystia sprawowana o godzinie 10 : 30, której tradycyjnie od wielu lat przewodniczył ks. bp Ireneusz Pękalski, a wraz z nim w liturgii uczestniczyli duszpasterze ministrantów z parafii archidiecezji. „Biskupstwo jest służbą. Kapłaństwo jest służbą. Diakon też jest sługą. Wasza obecność przy ołtarzu, to też służbą, bo ministrant, to ten kto służy, posługuje, pomaga”.- mówił ksiądz biskup Ireneusz Pękalski, swoją homilię skupił właśnie na znaczeniu terminu: „co znaczy służyć?”
Przytoczył on także słowa Papieża Franciszka, który w swojej homilii kiedyś powiedział: „Służyć, znaczy przyjąć osobę, która przybywa z należytą uwagą, znaczy pochylić się nad tym, kto jest w potrzebie i wyciągnąć do niego rękę, bez kalkulacji, bez obawy z czułością i zrozumieniem, tak jak Jezus pochylił się, aby umyć nogi Apostołom. Służyć oznacza pracować u boku osób najbardziej potrzebujących, nawiązywać z nimi ludzie relacje, bliskości, solidarności”  - to słowa, które wypowiedział kiedyś Ojciec Święty Franciszek.  Co znaczy służyć Bogu? Na to pytanie celebrans, ks. bp. Ireneusz Pękalski szukał odpowiedzi w sieci. Internauci odwołali się  do Bożych Przykazań oraz własnych doświadczeń, tłumaczyli co znaczy słowo „służyć”. Jedna z wypowiedzi brzmiała dość nietypowo, brzmiała ona następująco: „aby służyć trzeba mieć miłość na dwóch nogach. Miłość porusza się na dwóch nogach. Jedną z nich jest miłość do Boga, a drugą miłość do ludzi. Rób wszystko, abyś nie kuśtykał, ale byś biegł na obu tych nogach do celu, którym jest Bóg.” Jeśli prawdziwie służymy Bogu czy innym ludziom to wzrastamy do tytułu, godności królewskiej. Homilię swoją ksiądz biskup zakończył następującą modlitwą w intencji wszystkich zgromadzonych: „Spraw Boże, abyśmy znajdowali radość w Twojej służbie, biskupiej, kapłańskiej, diakońskiej, ministranckiej, lektorskiej, ceremoniarskiej, kantorskiej, albowiem szczęście trwałe i pełne, możemy znaleźć tylko we wiernym oddaniu się Tobie Amen”. Posileni Słowem Bożym a także nakarmieni Ciałem Pańskim zostaliśmy podzieleni na siedem grup, za każdą grupy,  gdzie wraz z klerykami udaliśmy się do WSD, tam zaś czekało na nas, zwłaszcza na tych najmłodszych dużo atrakcji, które zostały przygotowane przez kleryków. Tymi atrakcjami były: gry i zabawy na Sali gimnastycznej, słodkie bułki w reflektarzu, w innym punkcie były łamańce językowe w kontekście bycia lektorem i głoszenia słowa Bożego. W następnym punkcie atrakcjami  było poznawanie elementów stroju liturgicznego kapłana oraz modlitwy im towarzyszące,  w kolejnym punkcie był filmik o znaczeniu Eucharystii a w jeszcze jednym punkcie była możliwość rozmowy z Panem i chwila adoracji Najświętszego Sakramentu. Po wspólnie spędzonym dniu ok godziny 14 : 30 nastąpiło zakończenie wspólnego dnia Jedności Liturgicznej Służby Ołtarza i udaliśmy się w drogę powrotną do Zgierza. W głowie każdego z nasz zrodziło się pytanie: „co oznacza służyć? Co oznacza służyć Panu Bogu?” – na to pytanie już każdy z nas odpowiedział sobie indywidualnie.
A my uczestnicząc w tych wydarzeniach dajemy przykład innym, zwłaszcza tym najmłodszym.
Może to dzięki nam rzesza młodych chłopców zechce podjąć służbę ministrancką a w przyszłości może i nawet będą czerpać radość ze służby kapłańskiej.
„Zapalmy młodych życia przykładem, do wiernej służby Królowi. Niech idą śmiało za naszym przykładem, w walce wydanej grzechowi.”

Foto i tekst: Mateusz Jadczak



alt

Młodzi przyjaciele Chrystusa

Ministranci i Lektorzy

"Króluj nam Chryste! - Zawsze i wszędzie!" to nasze rycerskie hasło.


REPORTAŻ  Z PIELGRZYMKI DO SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ LICHEŃSKIEJ W DNIU 8 PAŹDZIERNIKA 2011r.

Pielgrzymowanie jest wpisane w działalność duszpasterską parafii Matki Bożej Dobrej Rady. Od lat parafinie idą w sierpniu na Jasna Górę, niosąc do Matki Najświętszej swoje radości i smutki. Jednak nieskończona tęsknota za ukochaną Matką prowadzi nas w różne miejsca Jej objawień. Zawsze z wielką radością i wdzięcznością uczestniczymy  w organizowanych przez księdza proboszcza dr Andrzeja Blewińskiego oraz księży  wikariuszy  pielgrzymkach do miejsc szczególnych, gdzie ukazała się Matka Najświętsza. Tym razem pielgrzymowali najmłodsi parafianie, asysta dziecięca ministranci i schola dziecięca „Melodyjki” wraz z rodzicami i opiekunami.   W sobotni deszczowy poranek 8 października 2011 roku, wyjechaliśmy na pielgrzymkę do sanktuarium Matki Boskiej Licheńskiej. Zanim dotarliśmy do celu podróży mięliśmy okazję poznać zajmującą historie powstania Sanktuarium w Licheniu i pomodlić się w miejscach z nim związanych. Dowiedzieliśmy się o cudzie uzdrowienia przez Maryję żołnierza Tomasza Kłossowskiego, ciężko rannego w bitwie pod Liskiem  w 1813 roku i małym obrazku Maryi z orłem na piersi. Zobaczyliśmy miejsca, gdzie  Maryja ukazała się trzykrotnie  pasterzowi Mikołajowi Sikatce. Poznanie tych miejsc i modlitwa, wprawiły nas w uroczysty nastrój. Tak uniesieni dotarli do Lichenia, gdzie o godzinie 12.00 uczestniczyliśmy  w uroczystej eucharystii. Dla scholi i ministrantów był to kolejny czas wzruszeń.  Wielkim wyróżnienie jest uczestniczenie we mszy świętej przy ołtarzu. „Melodyjki” śpiewały , a nasi ministranci służyli do Mszy. Wspierał ich przy ołtarzu ks. Piotr, który koncelebrował. Trema była ogromna, ale radość i wzruszenie  jeszcze większe. Odpoczynek i obiad pozwoliły nam ochłonąć z emocji. Pełni sił i energii  poszliśmy odkrywać nowe miejsca. Najpierw odwiedziliśmy kościół pod wezwaniem św. Doroty, gdzie pierwotnie znajdował się cudowny obraz Matki Bożej Bolesnej przy kościele tym jest grób pasterza Mikołaja Sikatki i pomniki nawiązujące do najnowszej historii Polski. Stamtąd  udaliśmy się przez Golgotę do słynnej Kaplicy Krzyża Świętego, gdzie odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Przed nami była jeszcze wizyta w największym kościele w Polsce – Bazylice Licheńskiej.  Potęga i blask bazyliki zaparły nam dech w piersiach. W środku człowiek czuje się taki mały wobec wielkości Boga.  To przepiękny gmach, ogromny, barwny i pełen przedmiotów kultu i pamięci wielkich ludzi, którzy się tutaj modlili.  Niestety czas biegnie szybko i przyszła pora powrotu. Trudno opuszcza się dom Matki Bożej, ale mamy nadzieję, że niedługo znowu do nie pojedziemy. Na szczęście ukojenie zawsze zajdziemy w modlitwie. I oczywiście niezawodni księża zadbają, aby  rozniecić w nas radość. W drodze powrotnej zorganizowali konkursy wiedzy o miejscach, które zobaczyliśmy i poznaliśmy. W nagrodę i dla osłody nagradzali lizakami. Wróciliśmy do domu. Modląc się przed snem wspominaliśmy odwiedziny Matki Bożej Licheńskiej i na pewno czuliśmy jej bliskość. Kochamy Nasza Matkę a Ona kocha nas i to najważniejsze doświadczenie z naszej pielgrzymki. Szczególnie dziękujemy organizatorom pielgrzymki, Księżom naszej parafii Księdzu proboszczowi dr Andrzejowi Blewińskiemu, Księdzu wikariuszowi Jackowi Kucharskiemu i Księdzu wikariuszowi Piotrowi Skurze.

Bóg zapłać!

Beata Pawlak


Oto nasza liturgiczna galeria Smile